Treść

Leśne sanktuarium z cudowną słynącą łaskami figurą Najświętszej Maryi Panny Królowej Krynickich Zdrojów zbudowano pod szczytem Góry Parkowej według projektu Artura Grottgera. Jest ono związane z legendą o miłości między muszyńskim rycerzem a miejscową pasterką oraz diable pragnącym przygnieść życiodajny zdrój ciężkim głazem, znanym jako Diabelski Kamień ze zbocza Jaworzyny Krynickiej.

Przedstawiciel romantyzmu, malarz Artur Grottger zachwycony lasem i legendą o cudownym źródle postanowił, że nad leśnym zdrojem u stóp góry stanie figura Matki Bożej Łaskawej. Posąg Madonny według pięknego rysunku artysty stanął w leśnej świątyni w 1864 roku staraniem hrabiny Seweryny Badenii, opiekunki chorych i ubogich (co, ciekawe bliźniacza rzeźba stanęła na Placu Mariackim we Lwowie). W 1884 roku skałę, która obsunęła się pod posągiem wzmocniono wysokim murem. Później sanktuarium ogrodzono żelazną balustradą. W 1943 roku gwałtowny huragan powalił rosnące wokół figury olbrzymie drzewa, na szczęście nie uszkodził Madonny. W 1950 roku w sanktuarium wykonano nowe podmurowanie i ogrodzenie z tatrzańskiego granitu. 

Oficjalne starania o to, by Matka Boża Królowa Krynickich Zdrojów, której figura czczona jest na Górze Parkowej, została patronką miasta, trwały od 2018 roku. Wtedy to Rada Miasta Krynica podjęła uchwałę w sprawie wyrażenia woli ustanowienia Matki Bożej z Góry Parkowej patronką uzdrowiska. Prośba duchowieństwa i biskupa tarnowskiego, poparta przez włodarzy miasta, została przesłana do Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Matka Boża Łaskawa ogłoszona została przez władze Kościoła za patronkę krynickiego uzdrowiska . Oficjalna uroczystość przekazania tej dobrej wiadomości odbyła się w niedzielę, 26 maja 2019 r. w Leśnym Sanktuarium na Górze Parkowej. Religijnemu wydarzeniu towarzyszyła procesja i koncert znakomitych artystów polskiej sceny muzycznej. 

Cudowna figura Matki Boskiej – patronki Krynicy – po dziś dzień stanowi obiekt często odwiedzany przez turystów i wędrujących na szczyt Góry Parkowej. Sanktuarium przyciąga też wiernych szukających uzdrowienia, o czym świadczą liczne wota. Do Królowej Krynickich Zdrojów pielgrzymowali między innymi błogosławiony kardynał Stefan Wyszyński i święty Jan Paweł II jeszcze jako biskup krakowski.

Opowiedzmy jeszcze na koniec piękną legendę o muszyńskim rycerzu i krynickiej pasterce oraz Diabelskim Kamieniu. Ponieważ pasterka była biedna, ojciec rycerza nie chciał zgodzić się na ich ślub i posłał syna na wojnę z Tatarami, aby ten zapomniał o ubogiej dziewczynie. Rycerz długo nie wracał, więc zrozpaczona pasterka ślubowała swoje życie Matce Bożej i osiadła w pustelniczej leśnej chacie, w gęstym karpackim borze, w którym bije czyste źródło, po wiekach nazwane Zdrojem Głównym. W końcu rycerz powrócił z wojennej tułaczki, ale w drodze do ukochanej ciężko ranił go dziki zwierz lub też zbójcy. Pasterka nad umierającym rycerzem błagała o ratunek Matkę Najświętszą, której ślubowała życie – Maryja w błękitnej jasności zstąpiła z niebios wskazując tryskający nieopodal zdrój wody, w którym pasterka obmyła rany rycerza ratując go od śmierci. Ojciec rycerza dowiedziawszy się o cudownym ocaleniu syna zgodził się na małżeństwo, a młodzi żyli długo i szczęśliwie. Ze zdroju nadal czerpano uzdrawiającą wodę, co nie dawało spokoju mocom piekielnym. Diabeł postanowił zniszczyć cudowne źródło – podniósł z Tatr potężny kamień i niósł go, aby zrzucić na źródło. Nie udało mu się – kiedy już był pod szczytem Jaworzyny Krynickiej, zapiał kur, a diabeł upuścił kamień, który leży tam po dziś dzień. Mieszkańcy opowiadają te piękną legendę i oddają cześć Najświętszej Panience Królowej Zdrojów Krynickich – Uzdrowienia Chorych.